mariette@anansitraining.nl

Hooggevoeligheid : kwetsbaar of krachtig?

Hooggevoeligheid : kwetsbaar of krachtig?
26 juni 2017 Anansi Training - Mariëtte Verhoef

Hooggevoeligheid: kwetsbaar of krachtig?

Midden in de nacht word ik wakker. Ik ben misselijk. Oh nee hè, het zal toch niet weer. Ik draai me gauw nog een keer om en hoop dat ik snel in slaap val. Als ik maar verder slaap, dan gaat het wel weer over. Maar helaas. Na een half uur draaien en woelen, houd ik het niet langer tegen. Ik ren naar de wc en geef over. Alles komt eruit; mijn maaginhoud, alle spanningen en stress die ik heb opgeslagen. Ik ben weer ziek.

In het ziekenhuis

Als kind gebeurde dit regelmatig, soms wel dagen achter elkaar. Geen drupje water bleef binnen. Ik bleef maar overgeven tot er niets meer uitkwam. Tussendoor sliep ik en kon ik geen licht en geluid verdragen. Tot tweemaal toe lag ik in het ziekenhuis met uitdrogingsverschijnselen. Ik werd van top tot teen onderzocht. Er leek niks aan de hand te zijn.

‘Waarom is ze toch zo ziek?’ vroegen mijn ouders, familie, vrienden en klasgenoten. Niemand wist het. Ik ook niet. De dokters kwamen niet verder dan de zelfbedachte diagnose: ‘buikmigraine’.

Na een week overgeven en slapen kwam ergens het kantelpunt. Dan hield ik langzaam weer wat binnen en kwam er weer leven in mijn ogen. Ik wilde dan altijd graag in bad, water op mijn huid en de warmte voelen. En daarna super zoet spul drinken, Fristi of AA.

Dit gebeurde van mijn vierde tot mijn achttiende een paar keer per jaar. Bij feestjes, vakanties, Kerstmis, toetsen en zomaar uit het niets. Het is een wonder dat ik gewoon meekwam op school.

Hoezo hooggevoelig?

Om verklaringen te zoeken, werd er van alles over me gezegd. Ze is zo gevoelig. Ze kan niet tegen stress. Of nog erger; ze kan niet tegen gezelligheid. Ik vond het verschrikkelijk om dat te horen. Dus deed ik mijn best om het tegendeel te bewijzen. Ik deed hard mijn best op school, deed veel leuke dingen met vrienden en wilde vooral laten zien dat ik ALLES aankon.

Jarenlang ontkende ik mijn gevoeligheid en deed of het er niet was. Tot de grote catharsis: de burn out. In die periode ontdekte ik de term hooggevoeligheid. Ik las het boek van Elaine Aron over HSP (High Sensitive Persons) en het was een feest der herkenning! Ik las over de zogenaamde ‘zwakheden’: oververmoeidheid, overprikkeling, energie overnemen, piekeren en ga maar door. Maar ook de mooie kanten zoals sfeer aanvoelen, harmoniseren, empathie, groots denken en vooruitziende vermogens. Ja, dat ben ik!

Innerlijke wijsheid

Ik las allerlei boeken, deed meditatie-workshops, ging naar bewustzijnsfestivals en leerde een hele nieuwe wereld kennen. Een wereld waarin mijn hooggevoeligheid normaal was en sterker nog waarin het een enorme kwaliteit bleek! Ik ervaarde openheid, vertrouwen, tevredenheid en een innerlijk geluk dat ik niet eerder had gekend. Ik leerde vertrouwen op een diepere laag van voelen en kreeg toegang tot mijn innerlijke wijsheid. Die weet veel beter wat goed is voor mij dan mijn hoofd kan bedenken.

 

Vind jij het ook moeilijk om jezelf of jouw gevoeligheid te accepteren?

Probeer je je vaak anders voor te doen dan je je van binnen voelt?

Ga je over je grenzen heen om jezelf te bewijzen?

Heb je een masker op om jezelf te beschermen?

 

Ik snap ‘m helemaal, zo liep ik zelf ook rond.

Mindfulness helpt me hier bewust mee om te gaan.

 

Mindfulness

Wat doet dat dan, mindfulness?

  • Het gaat ervan uit dat jij van nature al perfect bent, er hoeft niets aan jou te veranderen.
  • Oordeelloos zijn. Met mildheid naar jezelf, en alles wat je denkt, voelt en ervaart.
  • Het is oké zoals het is. Jij bent oké zoals je bent.
  • Liefdevol je eigen grenzen respecteren.
  • Je eigen leven vormgeven zoals dat bij jou past.
  • Bewust kiezen wat goed is voor jou.
  • Leren omgaan met stressvolle situaties.
  • Erkennen wat er is, fijn of niet fijn.
  • Rust creëren in jezelf en om je heen.
  • Aardiger zijn voor de mensen om je heen.

 

Een leven dat bij je past

Eerlijk is eerlijk. Het is nog best een worsteling op zijn tijd. Ik vind het zo fijn om voluit te leven en al mijn bedachte ideeën na te jagen, dat ik niet op de rem wil. Ik kan doorgaan tot ik te vermoeid ben. Zoals de afgelopen tijd. Tot ik me echt moet overgeven (hihi woordspeling, want dat is uiteindelijk wat het is) en een paar dagen niets kan. Verplicht rust. Terug naar het nulpunt. Terug naar mezelf. Om van daaruit langzaam weer stappen vooruit te zetten. En deze blog te schrijven. Voor alle lieve gevoelige mensen die er moeite mee hebben. Misschien herken je er iets in. Weet dat je niet alleen bent. Weet dat ik er ben om jou verder te helpen op jouw pad.

 

Zet jij de stap naar een leven dat bij jou past?

KIES JOUW TRAINING

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*